Spojrzałam na niego i jedynie prychnęłam, serio myślał, że się boje? Dobre mi sobie, co jak co, ale nie z takimi rzeczami sobie radziłam.
- Dla mnie to nie problem - Powiedziałam obojętnie
- Biegam dosyć szybko - Zaczął niebieski z wielkim uśmiechem, jednak w tym samym momencie na moją twarz wkradł się chamski uśmieszek.
- Skoro tak - Westchnęłam teatralnie - Cameron, nie będziesz miał nic przeciwko? - Odgarnęłam kosmyk włosów patrząc w jego stronę
- Jeśli dzięki temu będziemy szybciej - Wzruszył ramionami.
Oboje przemienili się w wilki, ależ oczywiście że robiłam Alexowi na złość, przecież ja również muszę mieć jakąś zabawę, a wkurzanie go chyba stanie się moim nowym hobby. Usiadłam na Cameronie delikatnie ściskając jego sierść i pochylając się, aby nie oberwać przez przypadek gałęzią lub czymś innym.
Alex?
Brak komentarzy
Prześlij komentarz