Spojrzałam na niego uśmiechając się delikatnie, cóż odpowiedź na to pytanie jest akurat niezwykle prosto, jednak... jak zawsze jest jakieś ale
- Wiesz - Zaczęłam, przechylając lekko głowę
- Zrozumiem, jeśli odmówisz - Pogłaskał mnie po włosach
- Nie chce odmawiać - Zaśmiałam się lekko - Tylko nie chce, też być jedynie do tego - Wtuliłam się w niego jeszcze bardziej
- To znaczy? - Spojrzał na mnie pytająco
- Nie oczekują romantycznych schadzek przy świetle księżyca, ale chodzi mi o to, żebyśmy ze sobą normalnie rozmawiali, wychodzili gdzieś do klubu, tak jak to było do teraz - Wyjaśniłam spokojnie
- A dlaczego miałoby się to zmienić?
- Bo już mnie zaliczyłeś - wyszeptałam praktycznie cała chowając się pod kołdrą, tak że wystawał mi jedynie czubek głowy. Nie ma to jak diabeł chowający się pod kołdrą
Alex?
Brak komentarzy
Prześlij komentarz